خانه
یادداشت
مقاله
ویژه
Article
صدا
پیوند
آرشیو
تماس

چرا من ديگر شاعر «براهني‌يايي» نشدم
نویسنده: اميرهوشنگ افتخاري راد
 
شعر محض، في‌نفسه، ادعايي ايدئاليستي است. البته مي‌توانيم از ايده‌آل و آرمان حرف بزنيم اما تکليف آرمانِ عملي شده روشن است. آن آرمان، هر باره متجلي مي‌شود اما تنها به صورت تنش و تناقضات. في‌الوقع شعر هر بار که مدعي مي‌شود شعري محض است، هم حامل و هم خود «تنش» در معناي وسيع آن است. رفع و رجوع کردن اين تنش به‌واسطه‌ي تفکر اين‌هماني‌، ايدئاليسم است. براهني در ابتداي چرا من... مدعي است که تناقضات شعر و اجراي نيما و شاملو را نشان مي‌دهد تا «حرف نهايي» را بزند...
 
۰۹بهمن۱۳۹۳ ادامه مطلب

مـقـالات دیـگر  
 
عنواننویسندهتاریخ
گفتگو با جورجو آگامبن/ مترجم: منصور تيفوري۰۴بهمن۱۳۹۳
گفتگو با آلن بديو/ مترجم: رحمان بوذري۲۱دي۱۳۹۳
مباحثه‌ي الياس کانتي و تئودور آدورنو/ مترجم: جواد گنجي۲۳آذر۱۳۹۳
صالح نجفي۱۴آذر۱۳۹۳
گي دِبور/ مترجم: نيما عيسي‌‌پور۰۹آذر۱۳۹۳
آرش ويسي و رحمان بوذري۲۹آبان۱۳۹۳
ارسلان ريحان‌زاده۲۰آبان۱۳۹۳
نادر فتوره‌چي۱۴آبان۱۳۹۳
تز يازدهم۲۴مهر۱۳۹۳
گري اولمن/ مترجم: علي عباس‌بيگي۰۸مهر۱۳۹۳
تز يازدهم۳۰شهريور۱۳۹۳
مراد فرهادپور۲۹شهريور۱۳۹۳
فرزان نصر۲۴شهريور۱۳۹۳
پيتر هالوارد/ مترجم: حسين نمكين۱۵شهريور۱۳۹۳
مصاحبه با اتي‌ين باليبار/ ترجمه: سارا دهقان – تايماز افسري۰۶شهريور۱۳۹۳
هانا آرنت/ ترجمه: محمد هادي۰۳شهريور۱۳۹۳
اسلاوي ژيژک/ ترجمه: کامران برادران‌رزاز۲۹مرداد۱۳۹۳
مصاحبه با جورجو آگامبن/ مترجم: نيما عيسي‌پور۲۱مرداد۱۳۹۳
اندرو چيزمن/ مترجم: احسان پورخيري۱۷مرداد۱۳۹۳
1234567


 Rss Feed     Mailing List 
نقل هرگونه مطلب تنها با ذکر نشانی سایت مجاز است. 2015©